Even kort
Door: Floor
Blijf op de hoogte en volg Floor
18 November 2006 | Oeganda, Kampala
Mo’s verjaardag
Dinsdag was Mo’s verjaardag en die werd ’s ochtends gevierd met een groot cadeau: een heus binnenzwembad! Slaapdronken nog kwamen we beneden, en werden verrast door een paar centimeter water in de woonkamer en keuken. De waterleiding was op twee plaatsen gesprongen… In enorme stromen kwam het water uit het keukenkastje naar buiten. Technisch als ik ben na de training van afgelopen zomer (ahum) meteen de hoofdleiding buiten afgesloten en begonnen met dweilen. Enorme bende, gelukkig liggen er plavuizen en is er geen kortsluiting opgetreden, want natuurlijk deed de stroom het deze keer voor de verandering het wel.
Voor de rest een prima dag gehad gelukkig en ’s avonds heerlijk gegeten bij het Ethiopische restaurant met Mo, Marije, Edith en Reinier. Ergens in een hoekje weggedrukt en slecht te vinden, maar zeer de moeite waard.
De waterleiding is overigens weer gefixt :-)
Buurten bij de buren
Afgelopen woensdag op bezoek geweest bij de buren van verderop. Een Keniaanse mevrouw die we op straat zijn tegengekomen en nog een stel dames. Ze zitten in een soort religieus katholiek centrum dat ook dienst doet als soort huishoudschool voor jonge meisjes, en hadden ons uitgenodigd om eens wat over Nederland te komen vertellen. Dus met foto’s ernaartoe vertrokken voor een leuk gesprekje. Komen we er aan, zitten er tien vrouwen in een kring op ons te wachten… Eerste reactie was omdraaien en wegwezen, we hadden twee mensen verwacht en waren ook een beetje bang voor religieuze uitwijdingen en zweverig gedoe, maar toch maar gebleven en uiteindelijk een hele gezellige avond gehad. Erg leuke vrouwen allemaal, uit Uganda, Kenia en de Filippijnen, die heel veel van Nederland bleken te weten en ook erg bereisd waren (gestudeerd in Spanje, Duitsland en Italië). Oprecht geïnteresseerd in wie we waren en wat we deden, en enorm veel gelachen ook. Half-half een uitnodiging voor kerstmis gehad, eens afwachten wat daarvan gaat komen. Klinkt leuk in elk geval.
Marije, onze huisslet
Soms lijkt het hier net China, want in het Luganda, de taal die in de omgeving van Kampala wordt gesproken, wordt de R uitgesproken als L. Dus Marije wordt Malije. Niets aan de hand zou je denken, ware het niet dat 'malije' in het Luganda 'prostituee' betekent. Dus elke keer als Marije zich aan iemand voorstelt, brengt dat een hoop hilariteit met zich mee. En dan helemaal als je ook nog bedenkt dat vrouwen in broeken (op het platteland althans) ook alleen maar vrouwen van laag allooi zijn. Oftewel we hebben Marije omgedoopt tot onze huisslet; gelukkig kan ze er zelf ook hartelijk om lachen ;-)
Mail en blog
Zoals je misschien hebt gemerkt, ben ik niet zo snel in het reageren op mails. BCDP heeft een internetcafé, maar hier duurt het meer dan tien minuten om je mail te kunnen openen en dan per bericht nog eens een minuut of vijf. Helaas zit het enige fatsoenlijke internetcafé van de stad niet echt om de hoek dus doordeweeks komt het er ook niet van om mail te checken. Ik lees alle mails die ik krijg, waarvoor dank want ik wil alles weten, maar antwoorden is dus helaas niet altijd mogelijk :-(
Ook probeer ik zo trouw mogelijk het een en ander te bloggen, maar ook dat is niet zo eenvoudig. Ik zit de hele week in Banda en als ik dan uiteindelijk eens thuis ben en heb gegeten, is het best fijn om even te relaxen op de bank en een boek te lezen. Het nieuws is dus niet altijd even up-to-date maar ik doe mijn best er toch iets van te maken :-)
Dinsdag was Mo’s verjaardag en die werd ’s ochtends gevierd met een groot cadeau: een heus binnenzwembad! Slaapdronken nog kwamen we beneden, en werden verrast door een paar centimeter water in de woonkamer en keuken. De waterleiding was op twee plaatsen gesprongen… In enorme stromen kwam het water uit het keukenkastje naar buiten. Technisch als ik ben na de training van afgelopen zomer (ahum) meteen de hoofdleiding buiten afgesloten en begonnen met dweilen. Enorme bende, gelukkig liggen er plavuizen en is er geen kortsluiting opgetreden, want natuurlijk deed de stroom het deze keer voor de verandering het wel.
Voor de rest een prima dag gehad gelukkig en ’s avonds heerlijk gegeten bij het Ethiopische restaurant met Mo, Marije, Edith en Reinier. Ergens in een hoekje weggedrukt en slecht te vinden, maar zeer de moeite waard.
De waterleiding is overigens weer gefixt :-)
Buurten bij de buren
Afgelopen woensdag op bezoek geweest bij de buren van verderop. Een Keniaanse mevrouw die we op straat zijn tegengekomen en nog een stel dames. Ze zitten in een soort religieus katholiek centrum dat ook dienst doet als soort huishoudschool voor jonge meisjes, en hadden ons uitgenodigd om eens wat over Nederland te komen vertellen. Dus met foto’s ernaartoe vertrokken voor een leuk gesprekje. Komen we er aan, zitten er tien vrouwen in een kring op ons te wachten… Eerste reactie was omdraaien en wegwezen, we hadden twee mensen verwacht en waren ook een beetje bang voor religieuze uitwijdingen en zweverig gedoe, maar toch maar gebleven en uiteindelijk een hele gezellige avond gehad. Erg leuke vrouwen allemaal, uit Uganda, Kenia en de Filippijnen, die heel veel van Nederland bleken te weten en ook erg bereisd waren (gestudeerd in Spanje, Duitsland en Italië). Oprecht geïnteresseerd in wie we waren en wat we deden, en enorm veel gelachen ook. Half-half een uitnodiging voor kerstmis gehad, eens afwachten wat daarvan gaat komen. Klinkt leuk in elk geval.
Marije, onze huisslet
Soms lijkt het hier net China, want in het Luganda, de taal die in de omgeving van Kampala wordt gesproken, wordt de R uitgesproken als L. Dus Marije wordt Malije. Niets aan de hand zou je denken, ware het niet dat 'malije' in het Luganda 'prostituee' betekent. Dus elke keer als Marije zich aan iemand voorstelt, brengt dat een hoop hilariteit met zich mee. En dan helemaal als je ook nog bedenkt dat vrouwen in broeken (op het platteland althans) ook alleen maar vrouwen van laag allooi zijn. Oftewel we hebben Marije omgedoopt tot onze huisslet; gelukkig kan ze er zelf ook hartelijk om lachen ;-)
Mail en blog
Zoals je misschien hebt gemerkt, ben ik niet zo snel in het reageren op mails. BCDP heeft een internetcafé, maar hier duurt het meer dan tien minuten om je mail te kunnen openen en dan per bericht nog eens een minuut of vijf. Helaas zit het enige fatsoenlijke internetcafé van de stad niet echt om de hoek dus doordeweeks komt het er ook niet van om mail te checken. Ik lees alle mails die ik krijg, waarvoor dank want ik wil alles weten, maar antwoorden is dus helaas niet altijd mogelijk :-(
Ook probeer ik zo trouw mogelijk het een en ander te bloggen, maar ook dat is niet zo eenvoudig. Ik zit de hele week in Banda en als ik dan uiteindelijk eens thuis ben en heb gegeten, is het best fijn om even te relaxen op de bank en een boek te lezen. Het nieuws is dus niet altijd even up-to-date maar ik doe mijn best er toch iets van te maken :-)
-
21 November 2006 - 08:38
Tessa:
En zodat je het weet: een verjaardagskaartje per traditionele post naar Nederland doet er 9 dagen over, maar dat maakt het niet minder leuk om er een te krijgen. Thanks babe!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
